Gizakiok gorpuztasun hauskorrean bizi gara, eta zainketa arin edo handiak behar ditugu bizi-zikloaren hainbat unetan. Zaintzea, beraz, funtsezko jarduera da edozein giza komunitatetan.

Ikuspegi etikotik, gizakiek, beren duintasunaren ondorioz, begirunez eta errespetuz tratatuak izatea merezi dute, beren egoera eta egoera edozein dela ere, bai beren premiei erantzuteko, bai beren herritartasunari dagokionez. Hori dela eta, giza komunitate batek honako hau ziurtatu behar du:

• Alde batetik, pertsona orok zainketak jasotzeko aukera izan dezala. Hori dago zaintza-eskubidearen oinarrian, eta horrekin berekin dakar zaintzailea ere bere duintasunean aitortua izatea eta ez izatea erabilia, justiziaren ikuspegitik, baliabide edo tresna huts gisa
• Zaintza-harremanean, pertsona zaindua ongi tratatua izatea, bere izateko modu bereziaren arabera, bere nortasuna, ohiturak, balioak eta abar errespetatuz, jasotako zaintzak bere burua edo zoriona gauzatzeko proiektua erraztu dezan.

Ongi zaintzea egiteko batzuk egitea baino gehiago da, ez bakarrik jaten ematea, garbiketa egitea, mina arintzea…). Izan ere, zereginak teknikoki behar bezala egin daitezke, eta pertsonari behar den arreta ez eman. Zaintzak “afektazio-harremana” eskatzen du, eta harreman horren ondoriozkoak dira erabakiak, jokabideak, harreman-moduak, denborak, hizkera. Zaurgarritasun emozionalik ez duen eta IA batek aurrez diseinatuta eta programatuta dagoen robot batek ongi zainduko du pertsona bat? Trebatua izan liteke gaitasun etikoetan edo bertuteetan pertsona bakoitza muin duen zaintza emateko?

HIZLARIA:

Giza Eskubideetan doktorea Deustuko Unibertsitatean. Tesia: Mendekotasun-egoeran dauden adinekoei

• egindako tratu txar fisiko eta ekonomikoak: ikuspegi etikoa.
• Teologian eta Psikologian lizentziatua.
• Bioetikako masterra eta eraikuntza sozialerako etikako masterra.

1991tik psikologo klinikoa da. Gaur egun, Deustuko Unibertsitateko ikertzailea eta irakaslea da, eta Osasun Zientzien Fakultateko doktore arduraduna da psikologiako eta medikuntzako titulazioetan. Irakasle akreditatua da Euskal Herriko Unibertsitatean eta Espainiako eta Iberoamerikako beste unibertsitate batzuetan.

Gaur egun, Bizkaiko Esku-hartze Sozialeko Etika Batzordean, Gizarteratze Osoko Etika Batzordean eta Euskal Autonomia Erkidegoko Etikako Batzorde Soziosanitarioan hartzen du parte. 2017az geroztik, adinekoei emandako tratu txarrak detektatzeko eta prebenitzeko euskal estrategiaren koordinazio teknikoaren arduraduna da.